GedichtenClub

Schrijf je gedichten? Dan hoor je op de GedichtenClub!

Laura
  • 15, Vrouw
  • Drenthe
  • Nederland
Delen
Delen op Twitter
Delen op Facebook

De vrienden van Laura

 

De pagina van Laura

Recente activiteiten

Laura heeft een blogbijdrage toegevoegd
materieelhet isenkel materieel . ontstijg en ziejezelf van boven, alskastje van je intellect sta jij daar endenk aan wat je dwarszit,de kast daar, die jij bent. . de inhoud van anderen beoordeelt jouw kastjealsof het belangrijk is vergeet je kast ni…
April 24
Laura heeft een cadeau van willekewouters ontvangen
Februari 21
Laura heeft zijn/haar profiel bijgewerkt
12 Juli 2009

Profielgegevens

Burgerlijke staat
Ongehuwd
Over mij:
Ik ben 14 jaar, woon in Emmen.
Favoriete gedicht
Warmte.
Een avondhemel, donkerblauw
met sterren en
oranje met rood
vol vuur.

Vragend
Is jou blik
Ik heb geen antwoord zonder
Je te kwetsen
Ik hou me stil.



Het vuur wordt water
Het blauw wordt zwart
Het rood wordt blauw
De avond veranderd en
Jij staat op.



Je rent weg.
Ik blijf achter met
Schuldgevoel. Maar
Het is niet mijn schuld.
Jij schreeuwde van wel.



Alsof er niets gebeurt is,
Sta ik op.
De hemel kleurt zwart.
De sterren zijn verdwenen.
En de regenbui treft niet alleen mij
Maar de hele wereld.

De foto's van Laura

Bezig met laden...

De blog van Laura

Laura

het kastje dat jij bent

materieel
het

is
enkel

materieel

.

ontstijg en zie
jezelf van boven, als
kastje van je intellect sta jij daar en
denk aan wat je dwarszit,
de kast daar, die jij bent.

.

de inhoud van anderen
beoord
Doorgaan

Geplaatst op 24 April 2010 om 19.07 —

Laura

the sky is the limit

De muziek begint
Zwevend over het ijs,
Alles is in balans de

Muziek, de bewegingen afgestemd
op elkaar.

Onfeilbaar voor enkele minuten,
Het ijs is geen ijs meer,
Maar een doek dat beschildert wordt.
De muziek tekent
De dans kleurt
en voor enkele minuten
Is de wereld het moment,
en de sky the limit

Geplaatst op 12 Juli 2009 om 19.30 —

Laura

weggaan

ik hield zijn hand vast,
niet stevig vast,
maar gewoon vast.

hij keek mij aan,
alsof hij wist,
wat komen zou…

hij kneep mij zacht
en lacht
door een waas van de nacht.

hij keek mij aan
en zei
dat hij mij nooit vergeten zal...

hij keek weer naar boven,
haalde diep adem,
zijn hand gleed uit de mijne

geen verdriet,
een lege vlek,
die nooit meer weg zal gaan...

Geplaatst op 13 Maart 2009 om 16.07 — 2 commentaren

Laura

de strandwandeling

Ik wandel
En ik denk aan niets.
Langs het strand.
Soms kom ik een wandelaar tegen.
Goh, wat doet die hier nog zo laat?
Dan wordt het weer stil.
En wandel ik weer verder.
Ik denk aan niets.

Langzaam wordt het donker,
Zonder het te beseffen blijf ik staan
om te kijken naar de ondergaande zon.
Nooit geweten dat hij zo mooi kon zijn,
Ik had er nooit op gelet.
Het wordt donker.
De sterren staan aan de hemel.
De maan is zichtbaar,
En ik loop verder.

Ik wil niet stil meer staan.
Niet meer omkeren, no… Doorgaan

Geplaatst op 13 Maart 2009 om 16.06 — 1 commentaar

Prikbord (2 commentaren)

Je moet lid zijn van GedichtenClub om reacties te kunnen toevoegen!

Wordt lid van GedichtenClub

willekewouters gaf Laura om 1:31am on Februari 21, 2010 een cadeau...
Dit staat voor de gevreesde ziekte
Op 3 Maart 2009 om 22.50 zei Leo...
Zo je kan schrijven... echt mooi. En het geval dat je wiskunde schrift meer woorden dan cijfers bevat dat ken ik ook.. hahaha. Nou blijf vooral schrijven wie weet kan je iemand met je gedicht laten inspireren.
 
 
 

Badge

Bezig met laden...

© 2010   Gemaakt door Bart   Powered by .

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden