
het was stil vandaag
stil zo diep in mij
al was ik niet alleen de hele dag
het voelde eenzaam aan
kinderstemmetjes brachten een glimlach mee
knuffels gaven me even een goed gevoel
en toch bleef het gemis
ik had je zo nodig vandaag
ik wou je hand voelen op mijn rug
je stem horen die zei
alles komt goed
ik wou zo graag je ogen zien
je glimlach die straalt
van binnenuit
ik was gewoon zo moe
maar het bleef stil vandaag
roerloos diep vanbinnen
je was er niet, ik was alleen
het voelde eenzaam aan
het wordt nu donker buiten
de gordijnen zijn reeds dicht
de tv speelt, maar ik kijk niet echt
ik staar naar de tafel
waar mijn avondeten wacht
tot ik honger krijg
ik kijk en zie de schaduw op de stoel
ik zal niet alleen zijn straks
steeds vaker is eenzaamheid
de ongenode gast
16-09-09
lonely 1
Je moet lid zijn van GedichtenClub om reacties te kunnen toevoegen!
Wordt lid van GedichtenClub