Lippen van lucht

Lippen van lucht

Wanneer de uren der dag

genummerd zijn

en de stemmen van de nacht

ontwaakt de beter ziel

welke sluimerde

naar een heilige kalme vreugde

eer de avond lampen

hun licht afgeven

en als fantomen grimmig

groots zijn

schaduwen van het grillige vuur

dansen op de spreekkamer muur

daarna openen vormen

de verlaten gesloten deur

de geliefden en de eerlijken

bezoeken me dan nog eenmaal

die nobele bezittingen koesteren

voor de strijd

toen ze vielen langs de weg

en omkwamen

gedragen door de mars van het leven

zij die jong en sterk waren

die eerder nog op aarde waren

spreken nu nimmer meer

het zijn nu heiligen in de hemel

met een langzame geluidloze voetstap

komt de boodschapper

neemt de lege stoel naast mij

legt haar hand teder in de mijne

ze zit daar en staart naar me

met die diepe en tedere ogen

zoals de sterren

stil en haast heilig

kijkende naar beneden vanuit

de lucht

ze sprak niet en was nog niet

begrepen

de geest van het stemloze gebed

soft bestraft

in beëindigde zegeningen

ademend van haar lippen

der lucht

Marousia

Copyright